Czytałam wiele blogów zanim zdecydowałam się założyć własny. Zawsze zastanawiałam się w jakim celu ludzie je tworzą. Większość blogów, na które się natknęłam, należała głównie do nastolatek.
W każdym razie.. powodem, dla którego założyłam bloga jest to, że... może inaczej.. Mam wielu przyjaciół, bardzo łatwo nawiązuję kontakty z ludźmi i myślę, że to głównie dzięki umiejętności słuchania (wiem, że to nie brzmi skromnie :P). Ludzie potrzebują i lubią kiedy się ich słucha, kiedy się skupia na nich uwagę. Ja lubię słuchać, lubię pomagać, wczuwać się w czyjąś sytuację (może dlatego porzuciłam anglistykę i studiuję psychologię). Ale, kurde.. ja też jestem człowiekiem, też potrzebuję, żeby ktoś mnie czasem wysłuchał albo chociaż zwrócił uwagę na to, co ja czuję i myślę. I nie mówię tutaj o słuchaniu moich rad dotyczących czyichś problemów.. ;) A prawda jest taka, że mój temat ogranicza się raptem do dwóch zdań. Potem znów osoba, z którą rozmawiam (czy piszę) zaczyna "a ja.. a u mnie.. a mnie.." itp. i mój temat się kończy! :D Myślę, że to właśnie spowodowało powstanie tego bloga. Wiem, że może nikt go nie będzie czytał, że nikogo nie będzie interesowało to, co piszę, ale sam fakt, że mogę wyrzucić z siebie to wszystko, co chcę i potrzebuję wyrzucić, mi pomaga. Myślę, że na tym zakończę mój pierwszy post. Z pewnością będzie ich więcej, bo mam jeszcze wiele do powiedzenia ;)) Zależy to oczywiście od czasu, którego ostatnio mam coraz mniej... Tak więc - do następnego!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz